Zijn we er nu op vooruit gegaan met die Brusselsepoort in Maastricht?

De mevrouw van het Chinese afhaalrestaurant keek toch wat beteuterd. Jarenlang had zij een volwaardig restaurant gehad in het winkelcentrum De Brusselsepoort in Maastricht, zo vertelde zij. Met niet alléén afhalen maar ook dineren. Tot het moment dat ….. de huren niet meer waren op te brengen. En zij noodgedwongen moest uitwijken naar een andere, veel minder courante locatie in de stad. Onopvallend, kaal en sober. In De Brusselsepoort zitten nu de fastfood-ketens die dergelijke huren wel kunnen ophoesten.

Zijn we er nu op vooruit gegaan met die Brusselsepoort in Maastricht?

Paul Strijp, 1 juni 2020

Over fietsendiefstal en de junk met het pak vla

Het voelde als een college in de reeks sociologie van de fietsendiefstal. De fietsenmaker doceerde dat de meeste diefstallen tegenwoordig 's nachts plaatsvinden. Vaak zit daar de georganiseerde criminaliteit achter. Die voert de fietsen meteen door naar Polen. Nieuwe fietsen zijn vooral het eerste halfjaar na aankoop interessant. Dan zijn ze nog 'heet'. Daarna zijn ze afgekoeld en voor criminelen veel minder aantrekkelijk. 

De fietsendiefstal in Amsterdam lijkt in niets meer op die van pakweg 40 jaar geleden. Toen kon je een fiets van een junk voor 25 gulden kopen en kreeg je er een gratis knipschaar bij. Immers, je wist zeker dat jouw aankoop binnen drie dagen ook weer gestolen was. De vermindering van het aantal diefstallen, zo vervolgde de fietsenmaker, heeft ook te maken met de koppeling van het bestand van de fietshandelaar aan de database van de politie. Van elke fiets die ter reparatie wordt aangeboden wordt eerst gecontroleerd of de klant wel de rechtmatige eigenaar is. Is dat niet het geval, dan licht het scherm van de fietsenmaker op. Alarm!

Een korte stilte volgde. 

"En toch mis ik dat wel. De junk die met een pak vla onder de arm door Amsterdam loopt op zoek naar een fiets".


Paul Strijp, 8 maart 2020

Het kan nog erger met die leeftijd

Soms zijn er van die pijnlijke momenten. Momenten waarop je je realiseert dat er niet meer aan je leeftijd te ontkomen valt. Het moment bijvoorbeeld waarop een politieke partij zich over jouw belangen en die van iedereen die nog ouder is dan jij, ontfermt. Of het moment waarop een omroepvereniging zich met haar programma's speciaal op jou richt.


Maar het kan nog erger. Altijd gedacht dat ik er nog jong en fit uitzag.


Wilt u zitten? hoorde ik vanmiddag in de trein.


Paul Strijp, 24 februari 2020

Thuisbezorgd.nl om elf uur 's avonds

Alsof er niets aan de hand was, zo belde hij aan. Om elf uur 's avonds. De jongen van Thuisbezorgd.nl. Met de sushi in zijn hand. Het enige knelpunt in deze transactie was het tijdstip. De sushi was vier uur eerder besteld. Wat moet je in hemelsnaam om elf uur 's avonds nog met sushi die je om zeven uur had willen eten?


Alle tussengelegen uren was het restaurant dat de sushi bereidde telefonisch onbereikbaar. Om negen uur toch maar eens poolshoogte gaan nemen. Het hele personeel opgewonden, binnen was het bomvol vanwege Valentijnsdag. Die mensen hadden wel iets anders aan hun hoofd dan een verontwaardigde klant een beetje fatsoenlijk te woord te staan.

De ene platformgigant is de andere niet, zullen we maar zeggen. Waar Amazon haar klanten belooft om een digitale bestelling binnen twee uur bij u thuis te bezorgen, neemt Thuisbezorgd.nl royaal alle tijd voor zichzelf. Om je de hele avond met honger te laten zitten.

Van Thuisbezorgd.nl worden we dus niet gelukkig, maar de vraag is of we dat wel worden van Amazon.

Paul Strijp, 15 februari 2020


#geluk #thuisbezorgd.nl

Bioresonantie bij Badr

De controles waren zeer streng. Bij de moeder aller gevechten tussen Badr Hari en Rico Verhoeven. Een aantal weken geleden in de Gelredome in Arnhem. Die strenge controles waren ook wel nodig: er werd immers gevreesd voor massale vechtpartijen. Zoals drie jaar eerder in Duitsland bij hetzelfde gevecht.

Aangekomen bij de Schiphol-achtige beveiliging sloeg ik mezelf voor het hoofd. Hoe had ik dit flesje nu in mijn jas kunnen laten zitten? Een flesje met wat vitaminepreparaten. Aanbevolen door een therapeute die werkt op basis van bio-resonantie. De chef beveiliging, een alleraardigste vrouw van middelbare leeftijd, moest er zelfs aan te pas komen.



De chef gaf een klein begripvol knikje. Mijn dochter kan het, zoveel weken later, nog steeds niet geloven. Papa mocht naar binnen.  Bij een gemiddeld festival zou hem dat niet gelukt zijn.

Bio-resonantie bij Badr. Ik zou weleens de enige geweest kunnen zijn.

Paul Strijp, 9 februari 2020



Bas Heijne roept dit keer Jezus aan

Bas Heijne heeft iets nieuws bedacht. In voorgaande publicaties had hij de volgende oplossingen voor de grote vraagstukken van onze tijd: een publiek debat over wie we willen zijn, een nieuwe taal, ideologische eerlijkheid en een verhaal. Zie ook:

https://boekbesprekingenpaulstrijp.blogspot.com/2017/07/in-staat-van-nederland-toont-bas-heijne.html

https://boekbesprekingenpaulstrijp.blogspot.com/2016/11/bas-heijne-verzaakt-zijn-plicht-tot.html


Afgelopen maandag in de Rode Hoed tapte hij uit een ander vaatje. Nogal wat mensen hebben last van het harnas van hun identiteit. Zij keren zich af van de elite. Voor Heijne is de vraag: wil je het liberalisme werkelijk handen en voeten geven? Of wil je dat verwerpen?

En dan komt hij met een onconventionele oplossing. Toon durf en lef om jezelf te verliezen. Heijne verwijst naar niemand minder dan Jezus die in zijn Bergrede een vergelijkbare oproep deed. Zoek ervaringen op die je eigen wereldbeeld op zijn kop zetten, anders heb je niet geleefd. Maak het jezelf moeilijk.

Zou dit de oplossing zijn, zo vroeg ik mezelf af. Mwahh, misschien moet je deze oproep wel een kans gunnen. Zeker in de strijd tegen de 'algoritmisering van de samenleving'. We leven immers allemaal prettig in onze eigen bubbel.


Het is alleen jammer dat er zo weinig consistentie te ontwaren valt in het werk van Heijne. Dat schiet alle kanten op.


Paul Strijp, 9 februari 2020


#basheijne  #rodehoed

We hebben geleerd van de kredietcrisis: we zouden weer normaal gaan doen

Tien jaar geleden. De kredietcrisis. We hadden ons lesje wel geleerd. Deze crisis kon ontstaan omdat onze hebzucht tot in de bomen groeide. Bankiers werden steenrijk door rommelhypotheken te verkopen, kopers van huizen meenden zich torenhoge hypotheken te veroorloven waardoor veel huizen 'onder water' kwamen. Dat nooit meer! Na de crisis zouden we deze  en andere fouten niet meer maken. We zouden weer normaal gaan doen.

Twee ervaringen.

Het Parool van vandaag meldt dat in Amsterdam een kamer van vier vierkante meter voor 800 euro te huur wordt aangeboden. De hospita krijg je er gratis en voor niks bij.

De makelaar loopt met een belangstellende, potentiële koper door het appartement met een absurd hoge vraagprijs. Met een aan waanzin grenzende vanzelfsprekendheid prijst hij het donkere en winderige balkonnetje aan. "Dan hebben we hier de loggia, mevrouw!'. Ik vraag me af: waarom gaat deze man plots Italiaans praten, we zouden toch weer normaal gaan doen?

De mensch is hardleers.

Paul Strijp, 8 februari 2020